FOTOWEDSTRIJD

HOERA, IK HEB EEN HUISDIER!

Ze bieden gezelschap, troost, liefde en zijn voor velen onmisbaar: huisdieren. Daarom vroegen we je in onze Lente-Nieuwsbrief om een mooie, ontroerende of bijzondere foto van je huisdier te sturen. Dat hebben we geweten! Uit de vele geweldige foto’s koos de jury deze drie winnaars en drie eervolle vermeldingen (in willekeurige volgorde).

WINNAAR: KEES BRAAM (74)

Kees Braam uit Eindhoven legde zijn Snowy vast in een zeldzaam moment van rust. Doorgaans loopt deze stoïcijnse ijsberg de hele dag achter Kees aan om te kijken wat hij doet. Aan de telefoon, achter de pc, in bed. Snowy kwam vorig jaar uit het asiel, kort nadat de vrouw van Kees was overleden met hun vorige kat - Daisy - in haar armen. Kees: ‘Het is met geen pen te beschrijven, we waren meteen de dikste maatjes. We hebben vaker katten gehad, maar zo heb ik het nog nooit meegemaakt. Mijn zoon en dochter zeggen: ‘t heeft zo moeten zijn.’

WINNAAR: PIETER PRINS (67)

Bjarki, een zeldzame IJslandse schaapsherder, laat zich in de auto van Hagenaar Pieter Prins van zijn vrolijkste kant zien. Pieter maakte de selfie onderweg naar het strand. Bjarki (IJslands voor Beertje) houdt van zwemmen, liefst iedere dag. ‘Ik zag dat vrolijke bekkie in mijn spiegel en wilde het meteen vastleggen’, zegt Pieter. Bjarki is twee jaar oud en kwam net voor coronatijd. Tijdens de lockdown zorgde hij voor een boel afleiding. ‘Hij is onwijs makkelijk en altijd vrolijk. Je moet er alleen flink mee aan de gang. Maar ik ben met pensioen, dus heb de tijd.’

WINNAAR: HANS LOEFF (74)

Castor is een Duitse Staander van vijf. De kenners weten: dat is een jachthond, die alles in de gaten houdt. Vandaar dus die oplettende blik boven de staldeur, wanneer de fotograaf/man des huizes over zijn Friese weiland komt aanlopen en deze klassieke houding vastlegt. Ega Gerrie van Dongen: ‘Castor is heel lief en heel waaks. We zijn dol op Duitse Staanders, hij houdt onze boerderij goed in de gaten.’ Het dier zit boordevol energie en is veeleisend. ‘Zwemmen vindt ie prachtig. En achter een bal aanrennen ook. Elke dag? Zeg maar gerust een paar keer per dag. Ik ben nog aan het bijkomen.’

EERVOLLE VERMELDING: ROSE DERWORT (68)

Zo koekeloeren ze vaak met z’n tweetjes naar buiten: kleindochter Madelief en Wammes, de puppy van Rose Derwort. Hij legde het vertederende beeld met zijn mobieltje vast. ‘Wij wonen in het centrum van Delft met een pleintje voor de deur en terrassen. Daar valt altijd een boel te zien. Ze vinden het leuk om ernaar te kijken.’ De hele familie is blij met de Hollandse Smous, die zelf ook altijd blij is. ‘Onstuimig mag je het ook noemen’, zegt Rose. ‘Vooral als iedereen er is, is de hond blij. Maar met alleen zijn moeten we nog een beetje oefenen.’

EERVOLLE VERMELDING: FRANK DINGEMAN (74)

Deze krekel bleek een aandachtmonster. Telkens wanneer Frank Dingeman het beest terugzette bij het watertje rond zijn huis fladderde het dier doodgemoedereerd weer terug naar zijn woning. ‘Hij ging op het balkon zitten, of op een stoel, dan weer op mijn hand.’ Toevalligerwijs las Frank op dat moment over de fotowedstrijd, dus drukte hij af met dit resultaat. ‘Het moest over huisdieren gaan’, zegt Frank. ‘Dit zie ik als mijn huiskrekel.’ Ambities om natuurfotograaf te worden heeft Frank niet. ‘Op vakantie probeer ik soms vogels te fotograferen. Dan moeten ze wel stilzitten.’

EERVOLLE VERMELDING: WILLEM BURGER (69)

De Kareltje op deze foto is niet meer. En dat verdriet Willem Burger uit Rijswijk nog altijd. Het dier, een harig bakbeest van bijna zes kilo, hield hem jarenlang gezelschap naast de pc. Opvolger Hendrik doet dat uitsluitend als er kattenfilmpjes worden gedraaid. Kareltje niet, die bleef altijd zitten, keek urenlang mee naar wat er op het scherm gebeurde. ‘Het was een lief beest, hij vond alles goed’, zegt Willem. Voor het Droste-effect moest hij Kareltje vijf keer voor de lens zetten. Kareltje vond het allemaal prima en liet het geduldig gebeuren. Met bijgaand resultaat.

Deel deze pagina