NOOIT TE OUD

…om te promoveren

GEBOEID DOOR KOFFERMOORD EN GROVE MISDAAD

Tekst Luuk Obbink Beeld Jeannette Schols

Toen oud-docent Paul van de Water (68) zijn pensionering zag naderen, besloot hij niet alleen een boek te gaan schrijven, maar ook op de materie te promoveren. ‘Een doctorstitel had ik nog niet.’

Paul van de Water heeft een bonte carrière achter de rug, die al begon met niet echt deugen op school. Na het stapelen van een aantal opleidingen wist hij het toch tot docent te schoppen. Eerst in het voorgezet onderwijs, later aan de Hogeschool van Amsterdam, in de vakken onderwijskunde en informatica. Hij schreef tal van boeken over informatica en over de Tweede Wereldoorlog en werkte ook een periode onder meer in de consultancy en als trendwatcher bij een mediabedrijf. En toen kwam in 2017 het onvermijdelijke: pensioen.

Linkerhanden

Helder dat Van de Water niet de man is die dan met een hengel aan een plas gaat zitten. ‘Nee, vissen, dat vind ik echt verschrikkelijk. En laat mij ook niet aan een auto sleutelen, want ik heb twee linkerhanden.’ Zijn fascinatie ligt op een heel ander vlak: grove misdaad en de Tweede Wereldoorlog. ‘Dat heeft misschien z’n oorsprong in de koffermoord die ik als 11-jarige in 1964 meemaakte en de hele buurt op z’n kop zette. De koffer met de romp van een Japanner erin werd wereldnieuws.’

Oorlogsmisdadiger

Logisch dat nog een boek over de Tweede Wereldoorlog een middel werd om het dreigende gat na zijn pensionering te vullen. ‘Het begon ermee dat ik bij onderzoek naar mijn familiegeschiedenis stuitte op een Friese oorlogsmisdadiger. Ik raakte er enorm door geboeid: wat heeft zo’n man tot z’n verschrikkelijke daden gebracht? Op een gegeven moment bedacht ik me dat ik er ook op zou kunnen promoveren, een doctorstitel had ik tenslotte nog niet. Ik vond een promotor en die zei: focus niet op één persoon, maar maak het breder. En zo is het een onderzoek naar zestig personen geworden.’

Grof geweld

Wat de belangrijkste conclusie is, mag hij bij het ter perse gaan van deze editie nog niet verklappen, maar één ding laat hij wel los: ‘Ik heb hard gezocht naar Nederlandse vrouwen die zich schuldig hebben gemaakt aan grof geweld, maar heb ze niet kunnen vinden. Wel verraadsters en vrouwen die voor heel foute organisaties hebben gewerkt, dat wel. Dit in tegenstelling tot vrouwen in Duitsland en België, die wel hebben gemarteld en gemoord. Ik heb daar geen sluitende verklaring voor.’

Koffermoord

En dreigt er na de promotie weer een gat? Van de Water – Ajax-fanaat, halve-marathonloper, fietser, filmliefhebber, wandelaar, anderhalve dag in de week oppasser van twee kleinkinderen – maakt zich geen zorgen. ‘En ik heb nog zeker twintig projecten op stapel staan, waaronder een boek over de koffermoord. Niet dat ik ‘m alsnog ga oplossen hoor, maar het is heel fascinerend wat voor invloed zo’n gebeurtenis heeft gehad op de leefgemeenschap in de buurt.’

Deel deze pagina