FOTOWEDSTRIJD

HOE BELEEF JIJ DE CORONATIJD?

Corona bracht verdriet en gooide levens overhoop. Toch leerden we ook op een andere manier naar onze omgeving te kijken. In onze Zomer-Nieuwsbrief vroegen we je om foto’s, die vertelden hoe jij de coronatijd hebt beleefd. We hebben het geweten! Uit de vele geweldige plaatjes koos de jury deze drie winnaars en twee eervolle vermeldingen (in willekeurige volgorde).

WINNAAR: JOKE DE WEERD (64)

Door corona heb je vaak meer tijd voor de tuin. Dus toen Joke de fotowedstrijd zag drukte ze af. Ze heeft best groene vingers, zegt ze, maar we moeten niet gaan overdrijven. Plukken en rommelen in de tuin doet Joke eigenlijk alleen in het voorjaar. Daarna moet de natuur de boel maar laten bloeien. Het lapje grond bij het huis in Drentse Fluitenberg is met tien bij twaalf goed te doen. Elke dag erin kijken en rommelen? ‘Alsjeblieft niet zeg!’ Waarom dan een tuinfoto? ‘Ik dacht: laat ik eens gek doen, ’t wordt toch niks.’ Zo zie je maar.

WINNAAR: LAURIN HEEMSKERK-STEVENS (76)

Zwemmen in open water doet Laurin al jaren. Ook als het vriest. In Oostenrijk, waar ze jaarlijks met de caravan naartoe ging, weerhielden zelfs ijslagen haar niet van een dagelijkse duik. Het leverde een bijnaam op: ‘Die verrückte Holländerin’. Corona heeft het groepje waarmee Laurin in de buurt van Breda gaat poedelen flink doen uitdijen. Zelfs de kleinkinderen Pepijn (14) en Frederike (12, zie foto) plonsen mee, hoe koud het ook is. ‘Wat moesten ze anders?’ Iedere dag, uit bed zo de plons in. ‘Ik sla alleen een dag over als ik ziek ben’. De foto is gemaakt door een van Laurins zwem­vriendinnen.

WINNAAR: JOKE VAN LEEUWEN (78)

Joke heeft thuis drie meter fotoalbums. Je kunt stellen dat ze oog heeft voor mooie plaatjes. Dus toen ze met manlief Bert (80) door de bossen bij Amersfoort fietste, zag ze het meteen. De mist, het licht, haar echtgenoot die eruit opdoemde. Het was, met een beetje fantasie, symbolisch voor een (corona)tijd waarin je verdwijnt of juist opduikt. Voor de foto moest Bert trouwens een extra rondje fietsen en verordonneerde Joke een wandelaarster met lichte stemverheffing buiten beeld. Het resultaat mocht er zijn. Zo doet ze het vaker. Ook van weidse gezichten met schaapjes op de voorgrond wordt Joke blij. Die komen de volgende keer.

EERVOLLE VERMELDING: PETER GOOTJES (70)

Peter Gootjes en zijn vrouw Ingrid wonen fijn in een seniorencomplex in Santpoort-Noord. Zo fijn dat deze ‘bruine sprinkhaan’, die ook weleens groen is, het graag van dichtbij wilde bekijken. Het beest zat tegen het glas geplakt en leek hallo te zeggen. Peter drukte af met zijn smartphone, zoals hij vaker doet wanneer hij als hobbyfotograaf de duinen inwandelt. Sinds corona, toen de recreatiezaal gesloten werd, is de wandelfrequentie opgevoerd. En al kan hij er inmiddels weer terecht voor darten en biljarten, het wandelen is gebleven. ‘In beweging blijven is toch het beste wat je kunt doen op deze leeftijd.’

EERVOLLE VERMELDING: JOS TOBÉ (67)

Een van de zonen van Jos en Ineke Tobé uit Barendrecht nam in coronatijd een hond. Alles goed en wel, maar voor een vakantie in het buitenland moest viervoeter Nala (naar een personage uit The Lion King) wel ergens onderdak. En dus hield de Grote Zwitserse Sennen­hond, een teefje van zes maanden, drie weken huis bij Jos en Ineke. Ze lieten haar liefdevol ravotten op de weilanden in de buurt, beleefden samen veel plezier (met papieren hoedjes van een feestje dat niet door kon gaan), maar waren stiekem ook wel blij toen Nala weer was opgekrast. De volgende keer is ze een dagje ouder en vast wat minder veeleisend. Hopen ze.

Deel deze pagina